Afwillit
 okaz z Włoch | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ca |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–4[1] |
| Przełam |
muszlowy[1] |
| Łupliwość |
doskonała, dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, tabliczkowy, włóknisty, masywny[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
2,630 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, rzadko niebieska; bezbarwny[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,617–1,634 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,017[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.AG.75[1] |
Afwillit – rzadki minerał z gromady krzemianów[1].
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym, pryzmatycznym, masywnym oraz włóknistym[1]. Jest minerałem piezoelektrycznym, kruchym oraz przezroczystym[1]. Posiada białą rysę oraz szklisty połysk[1].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Jest produktem metamorfizmu kontaktowego wapieni[2]. Spotykany także w kimberlicie[1]. Towarzyszą mu zwykle ettringit, kalcyt, gips, thaumasyt, wezuwian, brucyt, apofyllit, natrolit oraz portlandyt[1][2].
Miejsce występowania
[edytuj | edytuj kod]Występuje w Austrii, we Francji, Niemczech (Nadrenia-Palatynat), Irlandii, Izraelu, we Włoszech, Japonii, Jordanii, Rumunii, Rosji, RPA, Irlandii Północnej oraz USA (Kalifornia, Missouri)[1][2].