Naar inhoud springen

Benjamin Lees

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Benjamin Lees (geboren: Benjamin George Lisnianskij) (Harbin, 8 januari 1924Glen Cove,[1][2] 31 mei 2010) was een Amerikaans componist en muziekpedagoog van Russische afkomst.

Lees emigreerde al kort naar zijn geboorte met zijn Russisch Joodse ouders in 1925 naar de Verenigde Staten en groeide op in San Francisco. Op 5-jarige leeftijd kreeg hij pianoles van de eveneens Russische pianoleraar Kiva I. Rodetsky. In 1939 verhuisde het hele gezin naar Los Angeles. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij in de United States Army. Na de oorlog begon met zijn studies in compositie, harmonie en muziektheorie aan de University of Southern California in Los Angeles bij onder anderen Halsey Stevens, Ernst Kanitz en Ingolf Dahl. Later studeerde hij privé bij de componist George Antheil (1949-1953). Met een studiebeurs van de Fromm Foundation en de Solomon R. Guggenheim Foundation kon hij vanaf 1953 gedurende zeven jaar in Frankrijk, Oostenrijk en Finland studeren.

In 1961 kwam hij terug in de Verenigde Staten en daar werd hij docent voor compositie aan het Peabody Institute of the Johns Hopkins University in Baltimore (1962–1964, 1966–1968). Tijdens zijn pedagogische carrière doceerde hij verder aan het Queens College in New York (1964–1966), de Manhattan School of Music (1972–1974) en de Juilliard School of Music (1976–1977) in New York.

Zijn composities werden bekroond met prijzen en onderscheidingen, zoals de Fromm Music Foundation Award voor zijn Sonate nr. 1 voor twee piano's en strijkkwartet (1953), de UNESCO Award voor zijn Strijkkwartet nr. 2 voor dat hij ook de Sir Arnold Bax Society Medal als eerste niet Britse componist ontving. Hij schreef vooral orkestmuziek (5 symfonieën, een aantal instrumentale concerten, andere orkestmuziek) en verwierp atonaliteit en het gebruik van specifieke Amerikanismen in zijn werken, maar favoriseerde traditionele compositiestructuren. Zijn muziek werd uitgevoerd door alle bekende Amerikaanse en sommige Europese orkesten (New York Philharmonic, Philadelphia Orchestra, Chicago Symphony Orchestra, het Cleveland Orchestra, Boston Symphony Orchestra, San Francisco Symphony Orchestra, Los Angeles Philharmonic, Cincinnati Symphony Orchestra, Detroit Symphony Orchestra, Pittsburg Symphony Orchestra, het Royal Philharmonic Orchestra, Londen en het Orchestre Philharmonique de Monte Carlo).

Werken voor orkest

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1953: Symfonie nr. 1 (teruggetrokken)[3]
  • 1958: Symfonie nr. 2[4]
    1. Andante mesto - Vivo - Tempo primo
    2. Scherzo
    3. Adagio
  • 1969: Symfonie nr. 3
  • 1985: Symfonie nr. 4 "Memorial Candles", voor mezzosopraan, viool en orkest - tekst: Nelly Sachs - première: 10 oktober 1985, Dallas, McFarlin Auditorium
    1. Visitations (Slow, Unhurried): "Someone Blew the Shofar"
    2. Manifestations (Steady Tempo): "Footsteps"
    3. Transcendence (Calm, Unhurried): "But Who Emptied Your Shoes of Sand"
  • 1986: Symfonie nr. 5 "Kalmar Nyckel" - genomineerd voor de Grammy Award in 2003

Concerten voor instrumenten en orkest

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1955: Concert nr. 1, voor piano en orkest
  • 1958: Concert, voor viool en orkest
  • 1963: Concert, voor hobo en orkest
  • 1964: Concert, voor hoorn en orkest
  • 1964: Concert, voor strijkkwartet en orkest
  • 1966: Concert nr. 2, voor piano en orkest
  • 1974: Etudes, voor piano en orkest
  • 1976: Concert, voor blaaskwintet en orkest
  • 1976: Variaties, voor piano en orkest
  • 1982: Dubbelconcert, voor piano, cello en orkest
  • 1983: Concert, voor koperensemble en orkest
  • 1999: Concert, voor slagwerk en orkest
  • 2006: Concert nr. 3, voor piano en orkest

Andere werken voor orkest

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1952: Profile, voor orkest
  • 1953: Declamations, voor piano en strijkorkest
  • 1957: Interlude, voor strijkorkest
  • 1957: Divertimento-Burlesca, voor kamerorkest
  • 1959: Concertante brève
  • 1959: Concert, voor orkest
  • 1959: Prologue, Capriccio, and Epilogue, voor orkest
  • 1964: Spectrum, voor orkest
  • 1966: Concert, voor kamerorkest
  • 1967: Silhouettes, voor orkest
  • 1972: The Trumpet of the Swan, voor spreker en orkest - tekst: E.B. White
  • 1974: Etudes
  • 1975: Passacaglia, voor orkest
  • 1979: Scarlatti Portfolio
  • 1980: Mobiles
  • 1984: Portrait of Rodin
  • 1993: Borealis, voor orkest
  • 1996: Celebration, voor orkest
  • 1997: Constellations, voor orkest
  • 1998: Intermezzo, voor strijkorkest

Werken voor harmonieorkest

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1966: Fanfare for a Centennial, koperensemble (4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, tuba), pauken en slagwerk (3 slagwerkers)
  • 1975: Labyrinths, voor harmonieorkest

Muziektheater

[bewerken | brontekst bewerken]
Voltooid in titel aktes première libretto
1955 The Oracle 1 akte
1964 The Gilded Cage 1964, New York
1970 Medea in Corinth 1 akte 10 januari 1971, Londen, Queen Elizabeth Hall, Purcell Room van de componist
naar een toneelstuk van Robinson Jeffers
Voltooid in titel aktes première libretto choreografie
1979 Scarlatti Portfolio 13 maart 1979, San Francisco, Opera House

Vocale muziek

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1961: Visions of Poets, dramatische cantate voor sopran, tenor, gemengd koor en orkest - tekst: Walt Whitman

Werken voor koor

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1952: Songs of the Night, voor sopraan en piano - tekst: Richard Nickson
  • 1955: Four Songs of the Night, voor sopraan en 13 instrumenten - tekst: Richard Nickson
    1. O shade of evening
    2. A star fell in flames
    3. Fall to the night wind
    4. On eastern hills
  • 1959: Three Songs, voor contra-alt en piano - tekst: Richard Nickson
  • 1960: Cyprian Songs, voor bariton en piano - tekst: Richard Nickson
    1. From what green Island
    2. Wake! for the night of shadows
    3. Still is it as it was
    4. Over me like soft clouds
  • 1977: Staves, voor sopraan en piano - tekst: Richard Nickson
  • 1980: Paumanok, voor mezzosopraan en piano - tekst: Walt Whitman "Sea Drift"
  • 1994: Echoes of Normandy, voor tenor, bandrecorder, orgel en orkest - tekst: Henry Wadsworth Longfellow, Richard Nickson, Louis Simpson
  • 1998: The Golden Net, voor sopraan, alt, tenor en bas a capella
  • 1952: Sonate, voor hoorn en piano
  • 1952: Strijkkwartet nr. 1
  • 1953: Sonate nr. 1, voor viool en piano
  • 1955: Strijkkwartet nr. 2
  • 1955: Three variables, voor hobo, klarinet, hoorn, fagot en piano
  • 1965: Invenzione, voor viool solo
  • 1969: Two miniatures, voor blaaskwintet
  • 1972: Sonate nr. 2, voor viool en piano
  • 1973: Three duos, voor dwarsfluit en klarinet
  • 1977: Dialogue, voor cello en piano
  • 1978: Collage, voor strijkkwartet, blaaskwintet en slagwerk
  • 1981: Sonate, voor cello en piano
  • 1982: Strijkkwartet nr. 3
  • 1983: Trio nr. 1, voor viool, cello en piano
  • 1989: Strijkkwartet nr. 4
  • 1991: Sonate nr. 3, voor viool en piano
  • 1994: Contours, voor viool, cello, klarinet, hoorn en piano
  • 1998: Trio nr. 2 "Silent Voices", voor viool, cello en piano
  • 2001: Fugue, voor hoorn, 2 trompetten, trombone, bastrombone en tuba
  • 2001: Strijkkwartet nr. 5
  • 2003: Tapestry, voor dwarsfluit, klarinet, cello en piano
  • 2005: Strijkkwartet nr. 6
  • 2008: Trio nr. 3, voor viool, cello en piano

Werken voor piano

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1947: Toccata
  • 1951: Sonate, voor twee piano's
  • 1954: Fantasia
  • 1956: Sonata Breve
  • 1957: Six Ornamental Etudes
  • 1958: Kaleidoscopes
  • 1962: Three Preludes
  • 1963: Piano Sonata nr. 4
  • 1970: Odyssey
  • 1983: Fantasy Variations
  • 1986: Odyssey II
  • 1992-2003: Mirrors
  • 2003: Tableau, voor twee piano's
  • Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9
  • Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
  • Victoria Etnier Villamil, Thomas Hampson (Fwd): A singer's guide to the American art song 1870-1980, Metuchen, N.J.: Scarecrow Press, 1993, 452 p., ISBN 978-0-810-85217-4
  • Paul E. Bierley, William H. Rehrig: The heritage encyclopedia of band music : composers and their music, Westerville, Ohio: Integrity Press, 1991, ISBN 0-918048-08-7
  • E. Ruth Anderson: Contemporary American composers - A biographical dictionary, Second edition, Boston: G. K. Hall, 1982, 578 p., ISBN 978-0-816-18223-7
  • Hyung Bae Kim: The solo piano works of Benjamin Lees published from 1956 to 1976, dissertation, Peabody Conservatory of Music (Baltimore). 1981.
  • Judith E. Carman, William K. Gaeddert, Rita M. Resch: Art-song in the United States 1801-1976 - An annotated bibliography, National Association of Teachers of Singing, Inc., 1976, 308 p.
  • Nicolas Slonimsky: Benjamin Lees in excelsis, in: Tempo. 1975, Nr. 113, pp. 14–21.
  • Glenn D. Bridges: Pioneers in brass, Detroit: Sherwood Publications, 1965, 113 p.
[bewerken | brontekst bewerken]