Carletonit

Carletonit

Ciemnoniebieski okaz z Kanady
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	KNa 4Ca 4Si 8O 18(CO 3) 4(OH,F)·H 2O (jednowodny zasadowy warstwowy oktakrzemian węglan potasu sodu wapnia)
Twardość w skali Mohsa	4–4,5
Przełam	muszlowy, nierówny
Łupliwość	doskonała, wyraźna
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, masywny, płaski, tabularny
Układ krystalograficzny	tetragonalny
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	2,4–2,5 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	bezbarwny; niebieska w odcieniach, różowa
Rysa	biała
Połysk	szklisty, perłowy, czasem woskowy, tłusty
Współczynnik załamania	1,517–1,521 (jednoosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,004 pleochroizm: słaby; O = bardzo blady niebieski; E = bardzo blady różowawo-brązowy
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.EB.20

Carletonit – bardzo rzadki, niebieski minerał, będący krzemianem warstwowym.

Nazwany od miejsca jego zbadania i rozpoznania, Uniwersytetu Carleton w Ottawie.

Właściwości

Krystalizuje w układzie tetragonalnym. Kryształy mają zazwyczaj pokrój pryzmatyczny lub masywny. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do półprzezroczystego. Zazwyczaj jasno- lub ciemnoniebieski o białej rysie i szklistym bądź perłowym połysku. Typowymi zanieczyszczeniami w strukturze minerału są tytan, glin oraz magnez. Okazy charakteryzujące się przewagą grup hydroksylowych nad anionami fluorkowymi nazywane są fluorcarletonitami. Wykazuje dichroizm.

Występowanie

Powstaje w skałach metamorficznych. Minerał ten występuje w ksenolitach marmurów i hornfelsów, które powstały w wyniku kontaktowego przeobrażenia łupków i wapieni, w nefelinowym sjenicie kompleksu gabrowo-sjenitowego. Towarzyszą mu najczęściej pektolit, skalenie, kalcyt, fluoryt, kwarc, galena, albit, egiryn, oraz apofyllit. Po raz pierwszy odkryty w kamieniołomie Poudrette w Mont Saint-Hilaire w Quebecu w 1971 roku. Został stwierdzony także w masywie muruńskim w Rosji.