D
Útlit
| Íslenska stafrófið | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Aa | Áá | Bb | Dd | Ðð | Ee |
| Éé | Ff | Gg | Hh | Ii | Íí |
| Jj | Kk | Ll | Mm | Nn | Oo |
| Óó | Pp | Rr | Ss | Tt | Uu |
| Úú | Vv | Xx | Yy | Ýý | Þþ |
| Ææ | Öö | ||||
D eða d (borið fram dé) er 4. bókstafurinn í íslenska stafrófinu og sá 4. í því latneska. Dr. Björn Guðfinnsson kenndi að á íslensku er d ekki haft á milli tveggja sérhljóða. Undantekningarnar eru orðið sódi og kvenmannsnafnið Ída. [1]
![]() |
![]() |
![]() |
|||
| Frum-semískt fiskur |
Frum-semískt dyr |
Fönísk dal/daleð | Grískt delta | Forn-latneskt D | Latneskt D |
|---|
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ „Morgunblaðið 1990“. Afrit af upprunalegu geymt þann 12 ágúst 2011. Sótt 19 október 2008.


