Engobe
Engobe edo engalba egoera likidoan dagoen buztina da. Normalean, buztinezko gainazal bati aplikatzen zaio -oro har, larruaren trinkotasuna duenean- kolorea eta testura emateko.[1] Engobe buztina eta beste material batzuk urarekin nahastuz lortzen den zeramika-orearen sinonimoa da, eta, oro har, desmalutatzaile bat, adibidez, sodio silikatoa. Demalutatzaile baten agregatuak ur-edukia minimoa izatea ahalbidetzen du, eta horrek uzkurdura murrizten du.[2] Nahasketa eskuz egin daiteke, edo, gehienetan, irabiagailu diluitzaile baten bidez. Engobe gorria izan ohi da ohikoena.[3]
Teknika
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Engobeko buztingintza-tekniken inbentario anitzetik, gizadiaren historian zehar zeramika-artisautzari dagokionez egindakoak, arau orokor bezain anekdotikoak egon daitezke. Adibidez, litro bat engobe egiteko 800 zentimetro kubiko ur nahastuko dira, eta aukeratutako material lehorra gehituko zaio.[4] Engobe "klasiko" batean (barbotina-oinarria, morteatua eta % 1-%10eko oxido koloratzailearekin nahastua), kolorearen intentsitatea erabilitako oxido koloratzailearen motaren eta nahasketaren ehunekoen araberakoa izango da. Oro har, engobeak "larru" egoeran, lehorrean edo biskuitatuta dagoen piezari aplika dakizkioke (kasu horretan engobe hori formulatzea komeni da).[5]
Erabilera
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Engobea apaingarri gisa erabil daiteke, buztinaren gainazalean jarriz, ia lehor dagoenean. Zipriztinaren, pintzelez pintatzearen edo urperatzearen bidez aplikatzen da. Pasta gordinak eta freskoak kolore desberdinekin apaintzeko balio du. Barbotina engobe gisa erabil daiteke, baina normalean ez alderantziz. Normalean engobe deitzen zaio oxido edo pigmentu koloratzaile batez koloreztatutako barbotinari. Kolore-engobea prestatzeko erabiltzen den barbotina likidoak ez du beti euskarriaren konposizio kimikoaren berdina izan behar (pieza horretan aplikatzen da). Engobean eta euskarrian konposizio kimiko bera lantzearen abantailetako bat dekorazioa, adibidez, uzkurdura-desberdintasunengatik ez desegitea da.
Biskuitatu ondoren erabiltzen den pieza batean, engobeak aurrez gainazalean aplikatzeak ez du iragazgaitz bihurtzen; beraz, likidoa gordetzeko tresna bada, pitxer bat, adibidez, esmalte batez busti behar da barruan, eta engobearen gainetik esmaltatu behar da. Engobe baten gainean esmaltea aplikatzean, kolorazioak aldaketak izan ditzake. Kobre oxidoa duen engobe bat bada, tonalitate marroixka lortzen da, baina esmalte garden bat aplikatzen bada, kolorea berde bizira aldatuko da, piezaren kalitateari buruzko aldaketak kontuan hartu gabe.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Euskalterm: [Zeramika Hiztegia] [2016] eta [Arkeologia Hiztegia] [2018]
- ↑ Morales Güeto, Juan. (2005). Tecnología de los materiales cerámicos. Madril: Ediciones Díaz de Santos, 209 or. ISBN 978-84-79787-226..
- ↑ (Gaztelaniaz) Cerámicas imperiales con engobe rojo y decoración pintada procedentes de Numancia. .
- ↑ (Gaztelaniaz) «Fórmula del engobe» todacultura.com.
- ↑ Thin Slips: The Key to Decorating Pottery Surfaces with Slips in the Bisque State. Jennifer Harnetty. ceramicartsdaily.org
