Fourmarierit
 okaz z Konga | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb(UO |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–4[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, igiełkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[1] |
| Gęstość |
6,05 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czerwona, pomarańczowa, brązowa[1] |
| Połysk |
diamentowy, półdiamentowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,85–1,97 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,040–0,105[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny; Y = jasnożółty; Z = żółty[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.GB.25[1] |
Fourmarierit – rzadki minerał z gromady tlenków[1].
Nazwa została nadana na cześć belgijskiego geologa Paula Fourmariera, profesora Uniwersytetu w Liège[2][1].
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Krystalizuje w układzie rombowym[1]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym i rzadko igiełkowe[2][1]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego i radioaktywnym[1]. Posiada diamentowy bądź półdiamentowy połysk[1].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Występuje w strefie utleniania uranu[2][3][1]. Spotykany także w pegmatytach[2]. Towarzyszą mu głównie uranofan, curit, uraninit, studtit, rutherfordyn, kasolit, soddyit, muskowit, torbernit, goethyt oraz clarkeit[2][3][1].
Miejsce występowania
[edytuj | edytuj kod]
Występuje w Australii (Terytorium Północne), Austrii (Salzburg), Brazylii (Minas Gerais), Kanadzie (Quebec), Chinach, Czechach, DRK, we Francji, Gabonie, Tanzanii, Niemczech (Bawaria, Saksonia), na Węgrzech, Indiach, we Włoszech (Lombardia), Norwegii, Rosji, na Słowacji, Ukrainie, Szwajcarii (Valais) i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Dakota Południowa, New Hampshire, Karolina Północna, Utah)[2][3][1]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w Kletnie i okolicach Kłodzka[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y Fourmarierite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-12-13] (ang.).
- ↑ a b c d e f BORNET Rémi, Fourmarierite - Encyclopedia [online], Le Comptoir Geologique - Minerals, Fossils and Gemstones for sale [dostęp 2025-12-13] (ang.).
- ↑ a b c https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/fourmarierite.pdf