Isaeus

Isaeus (Graece Ἰσαῖος; natus ca. 420, mortuus ca.345 a.C.n.), unus e decem oratoribus Atticis fuit, Isocratis discipulus^[1] et Demosthenis magister fuisse creditur, cuius exstant non amplius quam undecim orationes, omnes de hereditate (vel, ut fert Pavanetto^[2], "de re familiari tradenda", graece λόγοι κληρικοί). Adduntur pars duodecimae orationis, a Dionysio Halicarnasseo servata, et fragmenta nonnulla. Fere quadraginta tituli huius oratoris nobis noti sunt.

Opera servata ^[3]

De Cleonymi hereditate (Περὶ τοῦ Κλεωνύμου κλήρου)
De Meneclis hereditate (Περὶ τοῦ Μενεκλέους κλήρου)
De Pyrrhi hereditate (Περὶ τοῦ Πύρρου κλήρου)
De Nicostrati hereditate epilogus (Περὶ τοῦ Νικοστράτου κλήρου )
De Dicaecogenis hereditate (Περὶ τοῦ Δικαιογένους κλήρου)
De Philoctemonis hereditate (Περὶ τοῦ Φιλοκτήμονος κλήρου)
De Apollodori hereditate (Περὶ τοῦ Απολλοδώρου κλήρου)
De Cironis hereditate (Περὶ τοῦ Κίρωνος κλήρου)
De Astyphili hereditate (Περὶ τοῦ Ἀστυφίλου κλήρου )
Ad Xenaetum De Aristarchi hereditate (Πρὸς Ξεναίνετον περὶ τοῦ Ἀριστάρχου κλήρου)
De Hagniae hereditate (Περὶ τοῦ Ἁγνίου κλήρου )
Pro Euphileto (Ὑπὲρ Εὐφιλήτου)

Nexus interni

Oratio

Notae

↑ Dionysius Halicarnasseus, Iudicium de Isaeo
↑ Institutiones
↑ Tituli dempti

Nexus externi

Isaei Orationes (graece) et (francogallice)
Vita Plutarchi inscripta

Fontes

M. C. Howatson (ed.), The Oxford Companion to Classical Literature, Londini, sumptibus Oxford University Press, 1989, 2a ed., 640 pp. (ISBN 978-0198661214)
Cletus Pavanetto, Graecarum Litterarum Institutiones, pars altera, sumptibus LAS, Romae, 1997 (ISBN 88-213-0361-6)

David's face

Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!

[1] Dionysius Halicarnasseus, Iudicium de Isaeo

[2] Institutiones

[3] Tituli dempti

[1]

[2]

[3]

Opera servata [3]

Nexus interni

Notae

Nexus externi

Fontes

Opera servata ^[3]