Matthew Howson
| Matthew Howson | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg?lang=nl) | ||||
Matthew Howson (links) op Silverstone in 2013. | ||||
| Volledige naam | Matthew Graham Howson | |||
| Geboren | 25 augustus 1983 | |||
| Geboorteplaats | Norwich | |||
| Nationaliteit |  Verenigd Koninkrijk | |||
| ||||
Matthew Graham Howson (Norwich, 25 augustus 1983) is een Brits autocoureur.
Carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Howson begon zijn autosportcarrière in het formuleracing in 2001 met zijn deelname aan het winterkampioenschap van de Formule Renault BARC, waarin hij voor Manor Motorsport tiende werd. In 2002 stapte hij over naar de Britse Formule Ford en eindigde als achtste in het klassement, voordat hij in het winterkampioenschap van deze klasse vijfde werd. In 2003 sloot hij het hoofdkampioenschap als negende af met vier podiumplaatsen: twee op het Thruxton Circuit en een op zowel Donington Park als Oulton Park. In het winterkampioenschap werd hij tweede achter Sebastian Hohenthal.
In 2004 begon Howson het seizoen in de Britse Formule Ford, waar hij aan twee raceweekenden deelnam voordat hij overstapte naar de Britse Formule BMW. In deze klasse behaalde hij een overwinning op Donington en eindigde hij als twaalfde in het kampioenschap. In 2005 reed hij hier een volledig seizoen en won vier races: twee op Brands Hatch en een op zowel Donington als de Rockingham Motor Speedway. Zodoende werd hij achter Dean Smith en Sam Bird derde in de eindstand. In 2006 had hij geen vast racezitje, maar reed hij wel in enkele races van de Formule Renault BARC als de Britse Formule BMW. In de laatste klasse won hij eenmaal op Brands Hatch.
In 2007 had Howson geen contract, aangezien hij niet voldoende sponsorgeld had om in Europa in het formuleracing te rijden. Hij reed wel twee gastraces in de Britse Porsche Carrera Cup. In de winter van 2007 op 2008 nam hij deel aan het Aziatisch Formule 3-kampioenschap voor het team PTRS Racing. Hij won twee races op het Batangas Racing Circuit en stond hiernaast nog twaalf keer op het podium. Achter de dominerende Frédéric Vervisch werd hij tweede in het eindklassement. In 2008 reed hij nog in twee races van de B-klasse van het Aziatische GT-kampioenschap, die hij allebei wist te winnen.
Na een pauze van twee jaar, waarin hij zijn studie op het Manchester Metropolitan University afrondde, keerde Howson in 2011 terug in de autosport. Hij reed hier voor het team KCMG in de laatste drie raceweekenden van de Championship-klasse van de All-Japan F3, waarin een vijfde plaats op het Okayama International Circuit zijn beste race-uitslag was. In 2012 bleef hij actief in het kampioenschap, maar stapte hij wel over naar de nationale klasse. Hij nam deel aan vijf van de zeven raceweekenden, waarin hij een podiumplaats op de Fuji Speedway behaalde. Met 28 punten werd hij vijfde in de eindstand.
In 2013 stapte Howson over naar de enduranceracerij. Hij nam voor KCMG deel aan twee races van de LMP2-klasse van het FIA World Endurance Championship (WEC), waaronder de 24 uur van Le Mans. Hij deelde de auto gedurende de races met Alexandre Imperatori, Jim Ka To en Ho-Pin Tung. In 2014 reed hij een volledig seizoen in het WEC voor KCMG. Zijn vaste teamgenoot was Richard Bradley, terwijl Imperatori en Tsugio Matsuda afwisselend de rol van derde coureur op zich namen. Howson won de 6 uur van het Circuit of the Americas, de 6 uur van Bahrein en de 6 uur van São Paulo en stond daarnaast nog drie keer op het podium. Met 130 punten eindigde hij als derde in het klassement.
In 2015 bleef Howson actief in de LMP2-klasse van het WEC bij KCMG. Bradley bleef zijn vaste teamgenoot, terwijl Nick Tandy en Nicolas Lapierre afwisselend de derde coureur waren. Hij won de 24 uur van Le Mans en de 6 uur van de Nürburgring en behaalde nog vier andere podiumfinishes. Met 155 punten werd hij nu tweede in de eindstand. In 2016 reed hij enkel de 24 uur van Le Mans voor KCMG en de 6 uur van de Nürburgring voor Manor.
Na enkele jaren uit de autosport te zijn verdwenen maakte Howson in 2019 zijn comeback in de TCR Japan Touring Car Series en de Super Taikyu bij KCMG. In de TCR Japan behaalde hij twee zeges op Autopolis en de Suzuka International Racing Course. Hij werd kampioen in de zaterdagklasse, terwijl hij in de zondagklasse vierde werd. In de Super Taikyu stond hij twee keer op het podium op Suzuka en het Okayama International Circuit en werd hij negende in de ST–TCR-klasse.