Naar inhoud springen

Microlearning

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Microlearning is een leermethode waarbij leerinhoud wordt opgedeeld in kleine, gerichte eenheden, vaak van 5 tot 7 minuten. Het doel is om specifieke kennis of vaardigheden over te brengen in korte interventies, zodat deze gemakkelijker verwerkt en onthouden kunnen worden.[1] Microlearning wordt doorgaans digitaal aangeboden, vaak via mobiele apparaten, en maakt gebruik van uiteenlopende formats zoals tekst, video, quizzen of interactieve modules.

De methode wordt toegepast in diverse contexten, waaronder het bedrijfsleven (zoals onboarding, compliance, taakgericht leren, sales enablement, adoptie en verandertrajecten), formeel onderwijs en gezondheidszorg.[2] Onderzoek suggereert dat microlearning de retentie van kennis kan verbeteren en de betrokkenheid bij leerprocessen kan vergroten.[3]

De term microlearning verscheen begin jaren 2000 in de onderwijskundige literatuur, met belangrijke bijdragen van Theo Hug.[4] Microlearning kreeg een impuls door ontwikkelingen in e-learning, mobiele technologie en performance support, waarbij leren dichter bij de werkpraktijk (just-in-time) werd georganiseerd.[2]

Vanaf de jaren 2010 groeide microlearning in populariteit binnen het bedrijfsleven, en vanaf 2020 volgde verdere verspreiding via mobiele apps en messaging-platforms. Ondanks positieve bevindingen zijn er ook nog vragen over effectiviteit bij complexe leerdoelen en langetermijneffecten.[5][6]

Kenmerken, distributiemethoden en didactische principes

[bewerken | brontekst bewerken]

Kenmerken zijn onder meer dat leerinhoud wordt opgesplitst in zeer korte, gefocuste modules,[7] doorgaans digitaal en mobiel beschikbaar via tekst, video, quizzen en meer.[2]

Distributie kan via push-strategieën plaatsvinden (zoals notificaties op mobiel of WhatsApp) of via pull-strategieën, waarbij de lerende zelf actief de leeromgeving bezoekt.

Didactische basisprincipes zijn het beperken van cognitieve belasting,[8] het toepassen van gespreide herhaling,[9] en het aansluiten bij just-in-time leren.[10] Microlearning is effectief voor het aanleren van procedurele kennis en eenvoudige vaardigheden, de effectiviteit voor complexe kennisopbouw en hoger-orde vaardigheden is onderwerp van verder onderzoek.[11][12]

Microlearning en het brein: Kahnemans denksystemen

[bewerken | brontekst bewerken]

Het gebruik van microlearning wordt soms verklaard vanuit Kahnemans systeem 1 denken (snel, intuïtief), terwijl diepere, analytische leerprocessen (systeem 2) aanvullende, langere leerinterventies vergen.[13]

Toepassing in organisaties

[bewerken | brontekst bewerken]

Microlearning wordt ingezet voor onboarding, compliance, veiligheidsinstructies, producttraining en soft skill development. Het past binnen strategieën voor continu leren en professionele ontwikkeling.[14]

Microlearning en mobiel leren

[bewerken | brontekst bewerken]

Mobiele toegankelijkheid via smartphones en tablets verhoogt flexibiliteit en bereik, waardoor leren op ieder moment en locatie mogelijk is.[15][16]

Distributieplatforms

[bewerken | brontekst bewerken]

Generieke platforms zoals Coursera, Udemy en LinkedIn Learning bieden microlearning als onderdeel van hun cursusaanbod. Gespecialiseerde microlearning-platforms zoals 7Taps, EdApp, EduMe en OttoLearn focussen exclusief op microlearning, met sterke integratie van mobiel gebruik, notificaties en analytics.[17]

Generaties en concentratiespanne

[bewerken | brontekst bewerken]

Hoewel microlearning vaak wordt gepresenteerd als passend bij mediavoorkeuren en de aandachtsspanne van Generatie Z,[18] tonen wetenschappelijke onderzoeken een genuanceerd beeld. Er is weinig bewijs voor een algemene afname van concentratiecapaciteit.[19] Recent onderzoek wijst erop dat er geen hard bewijs is voor een structurele afname van de menselijke concentratiespanne. Digitale media beïnvloeden wel de manier waarop mensen hun aandacht verdelen, maar dit betekent niet dat de aandachtsspanne ‘krimpt’ zoals vaak wordt beweerd.[20]