Pergi ke kandungan

Shin Chae-ho

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Shin Chae-ho
신채호
Kelahiran(1880-12-08)8 Disember 1880
Chungcheong, Sannaeri, Joseon
Meninggal dunia21 Februari 1936(1936-02-21) (umur 55)
Pelabuhan Arthur, Empayar Jepun
Shin Chae-ho
Pusat pendidikan
  • Akademi Konfusius Negara (Seonggyungwan)
AnugerahDarjah Pingat untuk Asas Pembentukan Negara (1962) (PH)[1]
EraFalsafah abad ke-19 / ke-20
FalsafahFalsafah timur
Sekolah
Kepentingan utama
Idea cemerlang
Nama Korea
Hangul
신채호
Hanja
申采浩
PDSSin Chaeho
MRSin Ch'aeho
Art name
Hangul
단재
Hanja
丹齋
PDSDanjae
MRTanjae

Shin Chae-ho (Korea: 신채호; 8 Disember 1880 – 21 Februari 1936) ialah seorang aktivis kemerdekaan Korea, sejarawan, anarkis, nasionalis, dan pengasas kepada historiografi nasionalis Korea (민족 사학, minjok sahak; kadang-kadang dipendekkan kepada minjok).[2]:7[3]:27[4]:52 Beliau sangat dihormati di kedua-dua negara Korea Utara[5] dan Korea Selatan.[6]

Dua karyanya, Doksa Sillon (Pembacaan Sejarah Baharu), yang ditulis pada tahun 1908, dan Joseon Sanggosa (Sejarah Awal Joseon), diterbitkan pada tahun 1931, dianggap sebagai karya penting dalam historiografi nasionalis Korea moden.[7] Beliau berpendapat bahawa bangsa Korea moden dan penduduk Manchuria berasal daripada satu keturunan yang mempunyai tuntutan warisan terhadap Korea dan Manchuria.[6]:26[8] Shin juga mengkaji mitologi Korea.[4] Semasa dalam buangan di China, Shin menyertai Persatuan Anarkis Timur dan menulis artikel anti-imperialis dan pro-kemerdekaan di pelbagai penerbitan. Kegiatan anarkisnya membawa kepada penangkapannya dan kematian beliau di penjara pada 21 Februari 1936.[9]

Biografi

[sunting | sunting sumber]

Kehidupan awal

[sunting | sunting sumber]

Shin dilahirkan pada 8 Disember 1880. Datuknya ialah seorang pegawai dalam jabatan penasihat diraja. Nama penanya ialah "Dansaeng", yang kemudiannya ditukar kepada "Danjae". Shin diajar pelbagai buku dan konsep Neo-Konfusianisme oleh datuknya, dan kemudian mendaftar di akademi Konfusian, Sungkyunkwan,[7] menerima ijazah kedoktoran pada tahun 1905.[10] Dalam tahap yang terhad, Shin membaca sastera dan sejarah Itali serta menerbitkan beberapa karya berkaitan Itali. Terdapat spekulasi bahawa Dante Alighieri mungkin mempengaruhi karya Shin Cha-eho, khususnya Langit Mimpi (1916).[11]

Shin kemudian bekerja di lembaga editorial dua akhbar, Hwangsŏng Sinmun dan Taehan Maeil Sinbo, dan menjadi ketua kumpulan bawah tanah "pencerahan patriotik", iaitu Sinminhoe.[7] Kumpulannya kemudiannya berhijrah ke Manchuria pada tahun 1910[8] dan menarik tokoh-tokoh radikal seperti Yi Tong-hwi, seorang Bolshevik Korea yang terlibat dalam "Kes Konspirasi 1911,"[12] iaitu satu usaha untuk membunuh Gabenor-Jeneral Jepun Terauchi Masatake, sehingga membawa kepada penangkapan beberapa anggota Sinminhoe dan akhirnya pembubarannya.[13]

Luar negara

[sunting | sunting sumber]

Shin pergi ke buangan secara sukarela pada Ogos 1910 ketika Jepun mengisytiharkan pengilhakan Korea.[14][7] Beliau mengembara ke kawasan penempatan Korea Shinhanchon di Vladivostok, di mana beliau menjadi penulis utama untuk akhbar Haejo Sinmun dan Taeyangbo.[15][16][17] Beliau berpindah ke China pada tahun 1913[14] dan mengembara ke seluruh negara tersebut.[7] Shin tidak pernah kembali ke Korea.[6] Oleh sebab beliau enggan memohon kewarganegaraan Empayar Jepun, beliau menjadi seorang tanpa negara.[1]

Gerakan Kemerdekaan 1 Mac pada tahun 1919 mendorongnya untuk menyertai Kerajaan Sementara Korea di Shanghai.[7] Walau bagaimanapun, Shin cepat berasa kecewa dengan Kerajaan Sementara tersebut,[9] yang memuncak dalam pertelingkahan dengan pemimpin sementara Syngman Rhee. Akhirnya Shin meninggalkan kerajaan itu, menerima fahaman anarkisme[18] dan menggubal "Deklarasi Revolusi Korea" untuk Uiyeoldan pada tahun 1923.[7] Shin kemudian menyertai Persatuan Anarkis Timur (동방 무정부주의 연맹; 東方無政府主義聯盟) pada tahun 1926.[7]

Kematian

[sunting | sunting sumber]

Shin ditangkap oleh Polis Tentera Jepun di Taiwan pada Mei 1928 kerana cubaan menyeludup 12,000 wang kertas yuan palsu keluar dari Taiwan dengan menggunakan nama samaran "Yu Byeong-taek" (유병택; 柳烟澤) dalam usaha membantu membiayai kegiatan umum Persatuan Anarkis Timur serta kilang bom mereka.[7] Beliau dijatuhi hukuman penjara 10 tahun oleh Mahkamah Daerah Dalian untuk dijalani di Penjara Lüshun.[19]

Shin meninggal dunia ketika dalam kurungan bersendirian di Penjara Lüshun akibat pendarahan otak pada 21 Februari 1936.[19][20]:156[7] Republik Korea menganugerahkan Shin secara anumerta dengan “Pingat Presiden untuk Asas Negara” pada tahun 1962 dan kewarganegaraan pada 13 April 2013.[1]

Pemikiran

[sunting | sunting sumber]

Nasionalisme Korea

[sunting | sunting sumber]

Shin Chae-ho menulis secara meluas tentang satu teori sejarah etnik yang bertujuan mencabar konsep sempadan tradisional di Korea dan menggalakkan nasionalisme Korea. Teori ini secara umumnya dirujuk sebagai minjok Korea (민족; 民族).[21] Bentuk awal minjok dapat dilihat dalam artikelnya "Pembaca Sejarah Baharu".[22] Karya minjok Shin menentang amalan konsep tradisional Korea sebagai "negara semenanjung" (반도국; pandoguk), yang lahir daripada politik berkaitan Mandat Syurga dalam falsafah politik Cina klasik.[6] Hegemoni Cina ini ditafsirkan sebagai sinosentrik oleh Shin, dan juga oleh para pemikir lain, kerana ia meletakkan kawalan sempadan di tangan Istana Cina.[3]:27[6]

Karya historiografi minjok Shin menelusuri sejarah sesebuah bangsa melalui salasilah keturunan dan genealogi ras, bergantung pada sifat keturunan bagi ras dan budaya.[23] Minjok ditakrifkan oleh sejarahnya, dan sejarah pula dibentuk oleh minjok; oleh itu kedua-dua konsep ini bersifat timbal balik dan tidak dapat dipisahkan. Bagi Shin, “jika seseorang menyingkirkan minjok, tiada sejarah”; mengabaikan atau memperkecilkan minjok bererti melemahkan sejarah itu sendiri.[6]

Dalam sejarah minjok sesebuah bangsa terdapat satu bangsa teras, iaitu chujok (주족). Pengenalpastian chujok adalah perlu untuk menelusuri sejarah autentik sesebuah negara dan mengukuhkan sejarah negara yang bersifat etnosentrik. Bagi Korea, chujok itu ialah Kerajaan Buyeo (부여; 夫餘),[6] sebuah kerajaan kuno Korea-Manchuria, yang menurut anggaran Shin bermula 5,000 tahun lalu dengan kelahiran Dangun, anak legenda seekor beruang yang berubah menjadi manusia melalui kuasa dewa Whanin.[23] Dengan menggabungkan mitologi dan genealogi, satu asal-usul bersama antara masyarakat Korea dan Manchuria dapat disusun, menjadikan mereka seolah-olah satu keluarga.[6] Dengan itu Shin berusaha menghapuskan sempadan geografi antara Korea dan Manchuria demi penyatuan semula etnik.[21]

Berbeza daripada minjok ialah negara, iaitu gukga (국가; 國家; atau kukka). Minjok dianggap sebagai konsep yang lebih asas berbanding gukga dan tidak berubah secara ketara antara generasi, manakala gukga boleh berubah melalui kewujudan kerajaan, pemerintah, atau dinasti yang berbeza.[6]

Dengan mentakrifkan minjok sebagai satu sejarah etnik yang kuat dan kaya, Shin membina suatu bentuk pertahanan sosial antiimperialis dan antikolonialis. Matlamat utamanya ialah penolakan terhadap pengawasan dan pengaruh kerajaan China dan Jepun.[6] Pada masa yang sama, sejarawan Jepun juga berhujah bahawa masyarakat Korea dan Manchuria adalah daripada kumpulan yang sama, tetapi tujuan mereka adalah untuk membuktikan bahawa Korea tidak berbeza secara sejarah daripada negara lain, sekali gus mengurangkan kepentingan Korea.[6] Shin menggambarkan sejarah pertembungan ras antara pelbagai bangsa di Asia Timur, selain sejarah politik. Dalam konteks kemajuan ini, projek minjok Shin disusun mengikut kemenangan ras, khususnya bagi Buyeo. Kemenangan bermaksud penyatuan semula bangsa secara lengkap dan seterusnya mempertahankan diri daripada asimilasi budaya dan imperialisme.[6]

Kerangka "Darwinian-Spencerian" ini, yang mengutamakan nasionalisme etnik dan kemurnian ras, membolehkan Shin menulis sejarah Korea yang berpusatkan ras. Pendekatan ini bertujuan menolak justifikasi penjajahan Jepun dengan mengaitkan sejarah etnik dengan kemajuan, yang bermaksud pencemaran budaya Korea oleh budaya Jepun dianggap merosakkan, bukan progresif.[21] Ini agak sebanding dengan Nordikisme atau etnografi progresivis, tetapi dari perspektif Korea.

Shin tidak menggambarkan Korea sebagai "pemenang" dalam pertempuran ras ini. Beliau menerangkan tentang kejatuhan perlahan minjok, meletakkan kemuncak kekuatan bangsa itu pada zaman Raja Muyeol dari Silla, sebelum penurunan berlaku melalui kejatuhan Balhae dan perpecahan beransur-ansur perpaduan sosial Korea akibat politik dan peperangan. Shin memuji dinasti Goryeo dan Joseon, namun menegaskan bahawa kejayaan mereka hanya bersifat separa, sambil meratapi bahawa jika para sarjana "mencari penyatuan penuh, ia tidak dapat ditemui selepas Dangun."[6]

Juche

[sunting | sunting sumber]
Tugu Shin Chae-ho di Taman Agung Seoul.

Shin Chae-ho sering dianggap sebagai sumber utama bagi ideologi politik Juche (주체; 主體; bermaksud kebergantungan kepada diri sendiri atau autonomi; kadangkala dieja Chuch’e). Juche bercita-cita untuk mencapai autonomi sepenuhnya bagi sesebuah negara, baik dari segi kenegaraan mahupun sejarah.[23] Walau bagaimanapun, tidak jelas sama ada Juche Korea Utara dimodelkan berdasarkan konsep Juche Shin atau hanya kebetulan mempunyai persamaan.[21]

Sarjana seperti Sheila Miyoshi Jager menulis bahawa rujukan yang jelas tentang sejarah ideologi Korea Utara adalah jarang, tetapi persamaan dari segi bahasa, simbolisme, dan konsep menjadikan Shin sebagai calon yang munasabah yang mendatangkan pengaruh terhadap Kim Il Sung dan ideologi negara Juche yang diasaskannya.[23] Konsep Juche versi Shin juga bersifat khusus Korea; walau bagaimanapun, ia mempunyai persamaan dengan konsep Jepun, Kokutai (국체; Kukche).[24]

Anarkisme

[sunting | sunting sumber]

Falsafah anarkisme Shin Chae-ho sebahagian besarnya diabaikan oleh sarjana Korea kontemporari.[21] Salah satu karya terakhirnya, Langit Mimpi, dianggap sebagai karya bertema anarkisme, dan meneroka tema seperti "pemahaman yang jelas," "jalan sendiri" seseorang individu, serta memuji "perjuangan manusia" sebagai jalan yang benar. Buku tersebut juga mencabar piawaian kesusasteraan dengan berakhir pada tanda elipsis dan memecahkan kesinambungan sejarah dengan meminjam watak-watak daripada sejarah Korea.[11]

Legasi

[sunting | sunting sumber]

Di Korea Selatan, selepas pembebasan daripada Jepun, Shin tidak dianggap sebagai penulis yang penting. Istilah minjok dikecam sebagai sesuatu yang tidak boleh diterima dari segi politik oleh kenalan lama Shin dari Kerajaan Sementara Korea, yang kemudian menjadi presiden Korea Selatan pertama, Syngman Rhee. Kerajaan baharu Korea Selatan lebih menggemari istilah kukka (국가), yang membawa maksud kesetiaan kepada Republik Korea, berbanding minjok (민족) seperti yang digunakan Shin.[6]

Pada 1960-an, rejim politik Rhee berakhir dan sentimen anti-imperialisme meningkat semula, diikuti oleh usaha sarjana untuk membangunkan sejarah Korea yang lebih autonomi, sekali gus menghidupkan kembali istilah minjok. Menjelang 1980, Shin Chae-ho telah menjadi tokoh berpengaruh dalam historiografi Korea, namun konsep seperti minjok, antara lain, ditafsirkan dalam cara yang lebih memihak kepada kerajaan Korea Selatan berbanding Korea Utara.

Rejim tentera Park di Korea Selatan menekankan pembangunan ekonomi kapitalis, sambil menyatakan bahawa pembubaran negara komunis Korea Utara akan membawa kebaikan kepada minjok saengjon ("kelangsungan hidup bangsa"). Selaras dengan arus nasionalisme, beberapa gerakan Minjung di Korea Selatan membuat seruan kepada kebergantungan diri nasional (minjok juchesung).[25]

Korea Utara juga menaja pembacaan semula karya Shin, bersama-sama dengan penulis Korea lain. Di Republik Rakyat Demokratik Korea, Kim Il Sung dikatakan sebagai pemimpin minjok, dan mengikuti penelusuran genealogi yang serupa bagi masyarakat Korea ke dalam Korea-Manchuria kuno.[6]:39–40[21] Shin Chae-ho sangat dihormati di Korea Utara[5] dan memberikan kesan jangka panjang terhadap pandangan Korea mengenai Jepun serta imperialisme secara umum.[3] Dua karya beliau, Doksa Sillon ("Pembacaan Sejarah Baharu"), yang ditulis pada tahun 1908, dan Joseon Sanggosa ("Sejarah Awal Joseon"), diterbitkan pada tahun 1931, merupakan karya yang sangat penting dalam historiografi nasionalis Korea moden.[7]:446[8]

Salah satu kesan pemikiran nasionalis Shin ialah kemungkinan berlakunya galakan tidak langsung terhadap diaspora Korea. Semakin dekat seseorang Korea dengan tanah Korea, semakin dekat mereka dengan "ruang" budaya mereka. Bagi Shin, ruang, budaya, dan patriotisme menjadi sesuatu yang tidak dapat dipisahkan.[21] Salah satu kebimbangan dalam kalangan orang Korea ialah kesinambungan etnobudaya mereka, serta kehilangan "jati diri Korea" apabila rakyat Korea sama ada berhijrah ke luar negara atau mengamalkan adat asing.[26]

Kritikan

[sunting | sunting sumber]

Standard pendidikan

[sunting | sunting sumber]

Standard pendidikan yang tinggi oleh Shin Chae-ho dan pendaftaran awal kanak-kanak ke sekolah (pada usia 4 tahun) dikritik sebagai keterlaluan. Beliau menjawab bahawa ada kanak-kanak berusia empat tahun yang sudah mengetahui Seribu Aksara Klasik dan ada yang telah memulakan Tongmong sŏnsŭp ("Program Pendidikan Pertama Kanak-kanak"). Beliau juga berhujah bahawa standard pendidikan pada zaman dahulu lebih tinggi berbanding standard kontemporari.[7] Sepanjang masa, Shin percaya bahawa semua warganegara Korea harus mempelajari kedua-dua Hangul dan Hanja untuk membantu mengekalkan identiti Korea, bukannya tunduk kepada sistem bahasa Cina, dan untuk mengkaji sastera patriotik Korea.[7]

Kebimbangan dengan pemikiran minjok

[sunting | sunting sumber]

Sebagai sebahagian daripada historiografi minjok, Shin menegur beberapa sarjana kerana terlalu menumpukan perhatian pada geografi dan sempadan berbanding sempadan etnik minjok. Beliau menyebut sarjana-sarjana ini sebagai "sejarawan wilayah". Namun begitu, karya beliau sendiri secara konsisten menggunakan istilah wilayah, sempadan, dan batasan yang hanya berbeza dari segi bagaimana Shin membenarkannya melalui konsep Korea kuno, sementara istilah "sejarawan wilayah" biasanya dirujuk daripada istana Cina yang lebih muda. Keadaan ini diperburuk oleh hakikat bahawa Shin mempunyai sedikit, jika ada, rujukan yang kukuh bagi dakwaan sejarahnya, menjadikan batasan beliau sebahagian besarnya bersifat sewenang-wenangnya atau berdasarkan sejarah rakyat.[6]

Karya Langit Mimpi

[sunting | sunting sumber]

Karya Langit Mimpi oleh Shin Chae-ho kadangkala menyerupai Divine Comedy oleh Dante Alighieri. Jika Shin dengan sedar mempersembahkan Divine Comedy versi Korea sebagai karya fiksyen Korea yang autentik, ia boleh dianggap sebagai pengubahsuaian projek historiografi minjok mengikut standard autonomi etnobudaya Shin sendiri. Sama ada Shin benar-benar membaca Divine Comedy Dante atau tidak adalah spekulatif murni.[11]

Catatan

[sunting | sunting sumber]
  1. ^ a b c Bae, Ji-sook (March 2009). "Independence Fighter to Get Family Register". The Korea Times. Diarkibkan daripada yang asal pada 25 June 2014. Dicapai pada 25 June 2014.
  2. ^ Ch'oe, Yŏng-ho (1980). "An outline history of Korean historiography". Korean Studies. 4: 1–27. doi:10.1353/ks.1980.0003. S2CID 162859304.
  3. ^ a b c Park, So-yang (Jan 2012). "Speaking with the Colonial Ghosts and Pungsu Rumour in Contemporary South Korea (1990-2006): The Pungsu (Feng Shui) Invasion Story Surrounding the Demolition of the Former Japanese Colonial-General Building and Iron Spikes". Journal for Cultural Research. 16 (1): 21–42. doi:10.1080/14797585.2011.633834. S2CID 143580293.
  4. ^ a b Robinson, Michael (1986). "Nationalism and the Korean Tradition, 1896-1920: Iconoclasm, Reform, and National Identity". Korean Studies. 10: 35–53. doi:10.1353/ks.1986.0001. S2CID 153349101.
  5. ^ a b David-West, Alzo (2011). "Between Confucianism and Marxism-Leninism: Juche and the Case of Chŏng Tasan". Korean Studies. 35: 93–121. doi:10.1353/ks.2011.0007. S2CID 144136781.
  6. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p Schmid, Andre (Feb 1997). "Rediscovering Manchuria: Sin Ch'aeho and the Politics of Territorial History in Korea". The Journal of Asian Studies. 56 (1): 26–46. doi:10.2307/2646342. JSTOR 2646342. Ralat petik: Parameter "sosial" yang tidak sah dalam tag <ref>. Parameter yang disokong ialah: dir, follow, group, name.
  7. ^ a b c d e f g h i j k l m Shin, Yong-ha (2004). "The philosophical world of Sin Chae-ho". Dalam Lee, Seung-Hwan; Korean National Commission for UNESCO (penyunting). Korean Philosophy: Its Tradition and Modern Transformation. Seoul, South Korea: Elizabeth, NJ – Hollym. m/s. 441–461. ISBN 1565911784.
  8. ^ a b c Armstrong, Charles (1995). "Centering the Periphery: Manchurian Exile(s) and the North Korean State" (PDF). Korean Studies. 19: 1–16. doi:10.1353/ks.1995.0017. S2CID 154659765.
  9. ^ a b Robinson, Michael (1984). "National Identity and the Thought of Sin Ch'aeho: Sadaejuŭi and Chuch'e in History and Politics". Journal of Korean Studies. 5: 121–142. doi:10.1353/jks.1984.0003. S2CID 144453287.
  10. ^ Kuiwon. "Shin Chaeho – On the road to mount Baekdu". Koreabridge.
  11. ^ a b c Park, Sang-jin (Dec 2012). "The literary value of Sin Ch'ae-ho's Dream Sky: A marginal alteration of Dante's Comedy". Acta Koreana. 15 (2): 311–340. doi:10.18399/acta.2012.15.2.003.
  12. ^ Suh, Dae-sook (1967). The Korean Communist Movement 1918–1948. Princeton, New Jersey: Princeton University Press.
  13. ^ Tikhonov, Vladimir (2012). "The Race and Racism Discourses in Modern Korea 1890s–1910s". Korean Studies. 36: 31–57. doi:10.1353/ks.2012.0008. S2CID 154181698.
  14. ^ a b Ban, Byung Yool (2016). "Danjae Sin Chae-ho's Nationalist [[:Templat:As written]] in the Russian Maritime Province". 한국학논총 (dalam bahasa Korea). 46. ISSN 1225-9977. URL–wikilink conflict (bantuan)
  15. ^ "권업회[勸業會]". 우리역사넷. Dicapai pada 2024-02-13.
  16. ^ 정, 진석 (2020-08-02). "[제국의 황혼 '100년전 우리는'] [144] 연해주의 抗日신문과 언론인들". The Chosun Ilbo (dalam bahasa Korea). Dicapai pada 2024-02-13.
  17. ^ 정, 진석 (2013). 한국 신문 역사 [History of Korean Newspapers] (dalam bahasa Korea). 커뮤니케이션북스. m/s. 75–76. ISBN 978-89-6680-184-8.
  18. ^ Tikhonov, Vladimir (2007). "Masculinizing the nation: Gender ideologies in traditional Korea and in the 1890s–1900s Korean elightenment discourse". The Journal of Asian Studies. 66 (4): 1029–1065. doi:10.1017/s0021911807001283.
  19. ^ a b "Historical Figures 중구청 사이트". Daejeon Jung-gu. Diarkibkan daripada yang asal pada 20 April 2015. Dicapai pada 20 April 2015.
  20. ^ Korea Times, Dec. 3, 1994. Cited by Bruce Cumings (2005), Korea's Place in the Sun (updated edition), New York and London: W. W. Norton.
  21. ^ a b c d e f g Schmid, Andre (2002). Korea Between Empires, 1895–1919. New York: Columbia University Press.
  22. ^ Lee, Ki-Baĭk (September 1979). "Nationalism in Tanjae's Historical Study". Korea Journal. 19 (9): 4–10.
  23. ^ a b c d Jager, Sheila Miyoshi (Feb 1996). "Women, resistance, and the divided nation: The romantic rhetoric of Korean reunification". The Journal of Asian Studies. 55 (1): 3–21. doi:10.2307/2943634. JSTOR 2943634.
  24. ^ Robinson, Michael (1984). "National identity and thought of Sin Ch'aeho: Sadaejuŭi and Chuch'e in history and politics". Journal of Korean Studies. 5: 121–142. doi:10.1353/jks.1984.0003. S2CID 144453287.
  25. ^ Sung, Min-kyu (2009). "The 'truth politics' of anti-North Koreanism: the post-ideological cultural representation of North Korea and the cultural criticisms of Korean nationalism". Inter-Asia Cultural Studies. 10 (3): 439–459. doi:10.1080/14649370902949457. S2CID 143693682.
  26. ^ Burgess, Chris (2007). "'Loss' and 'Recovery' of Voice amongst Korean International Marriage Migrants: Discourses of Korean-ness in Contemporary Japan". Electronic Journal of Contemporary Japanese Studies. 7. Diarkibkan daripada yang asal pada April 25, 2009. Dicapai pada 24 July 2015.

Pautan luar

[sunting | sunting sumber]
Diambil daripada "https://ms.wikipedia.org/w/index.php?title=Shin_Chae-ho&oldid=6719751"