ی
«ی» حرف سی و دوم یعنی حرف آخر در حروف الفبای فارسی، حرف بیستوهشتم و آخر در الفبای عربی و دهمین حرف از حروف الفبای عبری (یُدי) است.
نام این حرف به فارسی (یاء) است و در انگلیسی(y) خوانده میشود.
| ی | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||
| نمایش آوانگاری | j, i, e | ||||||||||
| موقعیت در الفبا | ۱۰ | ||||||||||
| ارزش عددی | ۱۰ | ||||||||||
| مشتقات الفبایی فنیقی | |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| موقعیت: | جدا | پایانی | میانی | آغازی |
|---|---|---|---|---|
| شکل گلیف: |
ی | ـی | ـیـ | یـ |
ی حرف سی و دوم یعنی حرف آخر در حروف الفبای فارسی، حرف بیست و هشتم و آخر در الفبای عربی و دهمین حرف از حروف الفبای عبری (یُدי) است. در کتاب فرهنگ واژههای اوستا این حرف یعنی ی جزو واژههای اوستای است. [۲]
شکل ی در الفبای ایرانیک:[۱]
| حرف | توضیح |
|---|---|
| Ў | حرف بزرگ "ی" در الفبای ایرانیک |
| ↄ | حرف کوچک "ی" در الفبای ایرانیک |
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]پیوند به بیرون
[ویرایش]
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ی موجود است.
| الفبای عربی | |||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ألِف | باء | تاء | ثاء | جيم | حاء | خاء | دال | ذال | راء | زاي | سين | شين | صاد | ضاد | طاء | ظاء | عين | غين | فاء | قاف | كاف | لام | ميم | نون | هاء | واو | ياء |
| سایر شکلهای حرف ياء در عربی | |||||||||||||||||||||||||||
| ى* | ئ* | ی | ۍ | ێ | ې | ۑ | ے | ۓ | |||||||||||||||||||
 | این یک مقالهٔ خرد مرتبط با زبانشناسی است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |