ข้ามไปเนื้อหา

สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงอี้จู่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อี้จู่เหิงฮ่องเต้
(懿祖恒皇帝)
จักรพรรดิต้าหมิง
สถาปนาค.ศ. 1368
ฝังพระบรมศพพระราชสุสานหมิงจู่
จักรพรรดินีสมเด็จพระจักรพรรดินีเหิง
พระราชบุตร
พระนามเดิม
จู ซื่อจิ่ว (朱四九)
พระสมัญญานาม
เหิงฮ่องเต้ (恒皇帝)
พระอารามนาม
อี้จู่ (懿祖)
ราชวงศ์หมิง (明)
พระราชบิดาสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงเต๋อจู่
พระราชมารดาสมเด็จพระจักรพรรดินีเสวียน

สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงอี้จู่ (จีน: 明懿祖皇帝[1]; พินอิน: Míng yì zǔ huángdì; ? — ?), พระนามเดิมว่าจู ซื่อจิ่ว (朱四九) ทรงเป็นสมเด็จพระบรมอรรคราชบรรพบุรุษแห่งราชวงศ์หมิง เนื่องด้วยทรงเป็นสมเด็จพระบรมราชชนกในสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงซีจู่ ทรงเป็นสมเด็จพระอัยกาธิบดีในสมเด็จพระจักรพรรดิฉุน และทรงเป็นสมเด็จพระปัยกาธิบดีในสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่

รัชศกหลงเฟิ่งปีที่ 9(ค.ศ. 1363)สมเด็จพระเจ้าเสี่ยวหมิงแห่งราชวงศ์หานซ่ง โปรดตั้งพระองค์เป็นมหาอำมาตย์โท (资德大夫), รองอัครเสนาบดีขวาสำนักจงซูสาขาเจียงหนาน ( 江南等处行中书省右丞 ), ราชองครักษ์ใหญ่ (上护军), สือคง (司空), อู๋กั๋วกง (吴国公) และฟูเหรินแซ่โหว (侯) เป็นกงฟูเหริน (公夫人)

ในสมัยราชวงศ์หมิง รัชศกหงอู่ปีที่ 1 (ค.ศ. 1368) สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่มีพระราชโองการสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิ โปรดให้เฉลิมพระอารามนามว่า อี้จู่ (懿祖) [2]และพระบรมราชสมัญญาว่า เหิงฮ่องเต้ (恒皇帝)

อ้างอิง

[แก้]
  1. พงศาวดารหมิง บรรพที่ 51 หมวดที่ 32 ว่าด้วยพระราชประเพณี ตอนที่ 10
  2. พงศาวดารหมิง บรรพที่ 51:追尊高祖考曰玄皇帝,廟號德祖,曾祖考曰恆皇帝,廟號懿祖;祖考曰裕皇帝,廟號熙祖,皇考曰淳皇帝,廟號仁祖,妣皆皇后。