สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงอี้จู่
| อี้จู่เหิงฮ่องเต้ (懿祖恒皇帝) | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| จักรพรรดิต้าหมิง | |||||||||||||
| สถาปนา | ค.ศ. 1368 | ||||||||||||
| ฝังพระบรมศพ | พระราชสุสานหมิงจู่ | ||||||||||||
| จักรพรรดินี | สมเด็จพระจักรพรรดินีเหิง | ||||||||||||
| พระราชบุตร |
| ||||||||||||
| |||||||||||||
| ราชวงศ์ | หมิง (明) | ||||||||||||
| พระราชบิดา | สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงเต๋อจู่ | ||||||||||||
| พระราชมารดา | สมเด็จพระจักรพรรดินีเสวียน | ||||||||||||
สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงอี้จู่ (จีน: 明懿祖皇帝[1]; พินอิน: Míng yì zǔ huángdì; ? — ?), พระนามเดิมว่าจู ซื่อจิ่ว (朱四九) ทรงเป็นสมเด็จพระบรมอรรคราชบรรพบุรุษแห่งราชวงศ์หมิง เนื่องด้วยทรงเป็นสมเด็จพระบรมราชชนกในสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงซีจู่ ทรงเป็นสมเด็จพระอัยกาธิบดีในสมเด็จพระจักรพรรดิฉุน และทรงเป็นสมเด็จพระปัยกาธิบดีในสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่
รัชศกหลงเฟิ่งปีที่ 9(ค.ศ. 1363)สมเด็จพระเจ้าเสี่ยวหมิงแห่งราชวงศ์หานซ่ง โปรดตั้งพระองค์เป็นมหาอำมาตย์โท (资德大夫), รองอัครเสนาบดีขวาสำนักจงซูสาขาเจียงหนาน ( 江南等处行中书省右丞 ), ราชองครักษ์ใหญ่ (上护军), สือคง (司空), อู๋กั๋วกง (吴国公) และฟูเหรินแซ่โหว (侯) เป็นกงฟูเหริน (公夫人)
ในสมัยราชวงศ์หมิง รัชศกหงอู่ปีที่ 1 (ค.ศ. 1368) สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่มีพระราชโองการสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิ โปรดให้เฉลิมพระอารามนามว่า อี้จู่ (懿祖) [2]และพระบรมราชสมัญญาว่า เหิงฮ่องเต้ (恒皇帝)