Палоннэ
Горад | |||||
Палоннэ | |||||
---|---|---|---|---|---|
укр.: Полонне | |||||
|
|||||
50°07′16″ пн. ш. 27°30′22″ у. д.HGЯO | |||||
Краіна |
![]() |
||||
Вобласць | Хмяльніцкая вобласць | ||||
Раён | Палонскі раён | ||||
Гісторыя і геаграфія | |||||
Першае згадванне | 996 | ||||
Горад з | 1938 | ||||
Плошча | 23,53 км² | ||||
Вышыня цэнтра | 237 м | ||||
Часавы пояс | UTC+2, летам UTC+3 | ||||
Насельніцтва | |||||
Насельніцтва | 20200 чалавек (2022) | ||||
Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
Тэлефонны код | +380-3843 | ||||
Паштовы індэкс | 30500 | ||||
КААТУУ | 6823610100 | ||||
polonne.km.ua | |||||
Паказаць/схаваць карты | |||||
Палоннэ[1] (укр.: Полонне) — горад у Хмяльніцкай вобласці Украіны. Чыгуначная станцыя на лініі Шэпэціўка — Бярдзічаў. Адзін з самых старажытных гарадоў Украіны.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]У 996 г. князь Уладзімір Святаслававіч прыпісаў Палоннэ да Кіеўскай Дзесяціннай царквы. Спачатку горад належаў вялікім князям Кіеўскім; тут бывалі вялікія князі Уладзімір Святаслававіч, Яраслаў Мудры, у 1170 г. тут жыў удзельны князь Уладзімір Мсціслававіч. У 1195 г. кіеўскі князь Юрый аддае Палоннэ свайму зяцю Раману Мсціслававічу — кіраўніку Валыні. З гэтага часу горад з’яўляецца часткай Валыні. Пасля ўтварэння Галіцка-Валынскага княства Палоннэ ўвайшло ў яго склад. Стаяў са сваёй раццю каля Палоннага кароль Данііл Рамановіч — тады ўладальнік горада.
Для абароны ад качэўнікаў на натуральным ўзвышшы быў узведзены замак з землянымі валамі, драўляным частаколам. Лаўрэнцьеўскі летапіс паведамляе, што ў 1169 г. полаўцы падышлі да Палоннага і захапілі шмат людзей і жывёлы з навакольных вёсак, але крэпасць не ўзялі. Горад, відавочна, быў разбураны мангола-татарамі ў 1240 г.
У XIII ст. у Палоннэ існаваў праваслаўны манастыр. На працягу стагоддзяў горад быў вядомы сваімі рамеснікамі. У пагадненні ад 1366 г. польскага караля Казіміра III з князем Любартам Палоннэ згадваецца сярод «каменных» гарадоў. У 1494 г. горад быў перададзены князю Канстанціну Астрожскаму. У 1510 г. на месцы ўмацаванага пасаду князь Астрожскі будуе новую крэпасць. У 1569 г. горадам завалодаў шляхціц Альбрэхт Ласкі, наступнага 1570 г. ён перадаў горад каралю.
У 1640 г. кракаўскі ваявода Станіслаў Любамірскі спрыяе ўмацаванню цэнтра горада бастыённым пяціканцовым на плане абарончым валам па галандскай сістэме і сценамі. З 1648 г. Палоннэ быў горадам Валынскага палка ў дзяржаве Багдана Хмяльніцкага. 11 снежня 1766 г. кароль Станіслаў Аўгуст Панятоўскі пацвердзіў правы горада па просьбе яго тагачаснага ўладальніка — князя Марціна Ежы Любамірскага. Верагодна, тады ж паўстаў гістарычны герб з выявай хрысціянскага патрона князя — Святога Марціна верхам на кані. У XIX — пачатку XX ст. горад быў цэнтрам Палонскай воласці.
У горадзе захаваліся гістарычныя помнікі старажытнасці: тэрыторыя абарончай крэпасці XII ст., земляныя валы, рэшткі замка на гістарычнай Татарскай вуліцы і інш.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Напісанне ў адпаведнасці з ТКП 177-2009 (03150) «Спосабы і правілы перадачы геаграфічных назваў і тэрмінаў Украіны на беларускую мову»